Aliae iocosae fabellae vobis sint!

Uxor publici magistratus rogat virum suum:
– Cur tam sero e munere revertisti?
– Culpa vere collegarum meorum est, non enim tempestive me suscitaverunt!
🙂

 

– Puto in cervisia hormona feminina esse!
– Quomodo hoc tibi in mentem venit?
– Iam omnino perspicuum est: cum enim eam potionem bibo, non iam possum vehiculum recte gubernare!
🙁

 

Parvulus vir infelix in caupona ante cerevisiam sedit.
Venit vir magnus, qui umerum parvuli percutit et eius cerevisiam unico haustu bibit.
Parvulus flere incipit.
Dicit ille magnus: – Noli te ita gerere, pusille, num propter unam cerevisiam ploras?
Tunc parvulus: – En, hoc nunc audi: hodie mane uxor mea me reliquit, pecuniam ex arca nummaria detraxit, domus supellectile vacua est. Deinde e munere dimissus sum!
Non iam vivere volui: recubui in orbitis ferreis… deviatio facta est!
Me suspendere volui… funis diruptus!
Nunc ultimos asses pro cerevisia solvi, venenum infusi… et tu mihi eam exhauris!
😀

Quodam die, sacerdos in mari se repperit, sed ipse natare non poterat. Accessit ad eum navis, e quo “Heus, da mihi manum tuam, ut te salvem…”
Sacerdos “Minime” respondit, “Deus ipse me salvabit…”
Post hoc, altera navis accessit ad eum: “Heus, da mihi manum, ut te salvem…”
Etiam “Minime” respondit, “Deus ipse me salvabit…”
Pauculum post submergit et mortuus est. Dein, cum in paradisum ascendit, Deum de hoc rogavit: “Cur non adiuvisti me, Domine?”
“Tibi Stulto”, respondit Deus, “duas naves misi …”
😉

De medico centumque discipulis

‎”Languebam: sed tu comitatus protinus ad me
uenisti centum, Symmache, discipulis.
Centum me tetigere manus aquilone gelatae:
non habui febrem, Symmache, nunc habeo.”

“Stavo maluccio, ma tu sei accorso subito da me,
Simmaco, accompagnato da cento allievi.
Mi han così toccato cento mani, gelate dal vento di tramontana:
non avevo la febbre Simmaco; adesso ce l’ho!”

(Marziale V, 9)

Le barzellette di Papirius

Papirius in pharmacopolio:
“Da mihi delenimentum dolori”.
“Ex qua re laboras?”.
“Adhuc nescio: notationes magistri enim patri meo nondum ostendi”.

 

Papirius: “Cur hi athletae, pater, currunt?”
pater: “Certant de argenteo calice”
Papirius: “Et quis accipiet?”
pater: “Primus”
Papirius: “Cur igitur ceteri currunt?”

 

 

Latinarum litterarum magister Papirio discipulo:
“Si dico ‘Discipuli libenter Latinum discunt’, quod verbum est libenter?
Papirius:
“Impudens mendacium”.

 


Amicus Papirio:
“Marcelli mater dicit triginta se annos habere”.
Papirius:
“Verum est: nam hoc illam iam quindecim annis audio”.

 

Quisnam est cum Galdone loquens?

Eques errans in cauponam intrauit. Vir ei ignotus appropinquauit et eum rogauit: “Commodasne mihi aliquantulum uini?”
“Minime! Te quidem haud noui!”
“Fieri non potest,” ait uir, “te me non nouisse. Sum Galdo! Omnes Galdonem nouerunt!”
“Vere mihi ignotus es,” ait eques.
“Dicite omnes, quis sum?” clamauit Galdo praesentibus.
“Galdo es!” responderunt omnes in caupona.
“Videsne? Omnibus Galdo notus est!”
“Equidem in caupona quam tu frequentas, notus es! Certe autem haud alibi.”
“Te falsum dixisse demonstrabo,” ait Galdo.
Itaque una in alterum oppidum se rettulerunt. Cum tabernam aduenerint, Galdo
clamauit: “Dicite omnes: quis sum?”
“Galdo es!” responderunt omnes una uoce.
Ait eques: “Non tam longe hoc est ab oppido primo. Vero princeps trans siluam habitat in aedibus. Haud dubio te ignorat.”
Sic, trans siluam uenerunt ad aedes principis. Ianitor principis statim portam aperuit. “Saluus sis, Galdo” ait ianitor, “Princeps modo de te locutus est.”
“Fateor te pernotum esse in provincia,” ait eques, “sed rex illic trans montes sedet. Certe is te non nouit.”
“Eamus!” ait Galdo.
Ergo, trans montes iter fecerunt. Cum apud regem aduenerunt in castellum, Galdonem rex complexus est clamans: “Galdo, amice mi!”
Ait eques: “Trans mare in Vaticana civitate  Papa uiuit. Si ille te nouit etiam, credam uniuersos te nouisse.”
Sic naue uehuntur Galdo equesque et postremo in Vaticanam aduenerunt. Statim, Galdo in aditum admissus est, sed eques foris relictus est. Mox in maeniano Galdo cum Papa iucunde loquens apparet.
“Bombax!” eques clamauit.
“Ego quoque admodum miror,” ait anus quaedam in proximo. “Quisnam est cum Galdone loquens?”
ahahahah! 🙂